Stories

de kracht van kwetsbaarheid

Hoe je innerlijke criticus jou van je sprankeling berooft

Als jij jouw gedachten en ideeën in de wereld zet doe je dat dan in de eerste ongefilterde versie? Of gaat jouw innerlijke criticus - net als bij zovelen - driftig aan de slag om jouw creatieve inval op te poetsen en te nuanceren net zolang tot niemand er meer aanstoot aan kan nemen, maar ook net zo lang tot alle eigenheid en sprankeling is weggepoetst?

Als dat laatste het geval is, ken je vast ook dat moment in een vergadering waarop je ineens een lumineus idee hebt. Maar ja, wat gaan ze ervan vinden. Straks ziet niemand het zitten. Terwijl in jouw hoofd de dialoog tussen jou en je innerlijke criticus doorraast, legt een collega het plan op tafel waar jij nog op zit te broeden en iedereen is enthousiast. Hoe zou het zijn als je veel meer durft te vertrouwen op je eerste ingevingen?

Natalie Goldberg, een bekende Amerikaanse schrijfcoach, schrijft daarover: eerste gedachten hebben een geweldige energie. Het is de eerste reactie van de geest op iets. Meestal legt onze innerlijke censor ze het zwijgen op, waardoor wij in het rijk der tweede en derde gedachte leven; gedachten over gedachten die twee of drie keer zo ver verwijderd zijn van het eerste, heldere inzicht.

Creativiteit is niet alleen voorbehouden aan beroepskunstenaars. Het gaat ook veel verder dan aan de keukentafel iets schrijven, schilderen of knutselen ter ontspanning. Als we onszelf de ruimte geven zijn we allemaal creatieve denkers. Hebben we allemaal invallen waarvan je denkt hoe kom ik erop. Maar durf je jouw creatieve gedachten en ideeën ook in de wereld te zetten of ben je bang voor de reacties uit de omgeving?

Wat kost het je als je jezelf van je originaliteit en sprankeling laat beroven in de hoop dat niemand iets op je aan te merken heeft?

Want creatief zijn gaat ook over kwetsbaar durven zijn. Onze innerlijke criticus hoopt met z’n pogingen om iemand te zijn waar niets-op-aan-te-merken-is ons te beschermen tegen het gevoel van schaamte dat ontstaat als we denken niet goed genoeg te zijn. Onze innerlijke criticus is bang om afgewezen te worden en de verbinding te verliezen en zet alles in het werk om dat te voorkomen.

Maar…

…het opgepoetste verhaal is een saai verhaal en het opgepoetste plaatje is een saai plaatje.

Laat het nou juist je eigenheid zijn die jou laat sprankelen en die je waardevol maakt voor de ander.

Het inzetten van je creativiteit is van levensbelang. Als je er te vaak voor kiest om je ideeën in te slikken, droogt je creatieve stroom op. Wat overblijft is de absorberende stroom: de stroom van buiten naar binnen en die kan behoorlijk zwaar op de maag liggen. Creëren en je ideeën werkelijkheid maken is bevrijdend en levert energie op. Jouw creatiekracht is je levensenergie. Hoe zonde is het als je jouw innerlijke criticus toestaat om je oorspronkelijke creatieve gedachten te vervormen. Wat kost het je als je jezelf van je originaliteit en sprankeling laat beroven in de hoop dat niemand iets op je aan te merken heeft.

Zuig eens een halve minuut je wangen naar binnen? Ongemakkelijk hè? Dat is wat we min of meer de hele dag doen met onze impulsen. Uit angst voor de opgetrokken wenkbrauwen van de ander zetten we een rem op onze creatieve invallen, op onze visie en op wat we eigenlijk willen zeggen. De angst voor afwijzing zorgt ervoor dat we onze impulsen inslikken in plaats van uiten. Is mijn idee wel goed? Klopt mijn visie wel? Vinden ze me nog wel aardig als ik dit zeg? Is het wel goed genoeg? Ben ik wel goed genoeg?

Om echt jezelf te laten zien en je van daaruit te verbinden met de ander, heb je de moed nodig om kwetsbaar te zijn. Je weet wel: die kwetsbaarheid die we zo prachtig vinden om te zien bij de ander, maar angstaanjagend als het onszelf betreft. We verstoppen ons liever achter ons opgepoetste zelf, dan dat we het risico nemen om kwetsbaar te zijn. We scannen liever onze omgeving en proberen zo goed mogelijk te voldoen aan wat we denken dat de ander van ons verwacht. Het risico dat we daardoor een slap aftreksel worden van wie we zouden kunnen zijn, nemen we op de koop toe.

Durf jij het experiment aan om meer van je ongepolijste zelf te laten zien en je creatiekracht weer te laten stromen? Welke creatieve gedachten heb je en hoe en wanneer neemt jouw innerlijke criticus het roer over om je van je sprankeling te beroven? Wie ben jij en wat heb je te brengen als je meer en meer op de energie van jouw eerste gedachte durft te vertrouwen?

PLAN EEN VERKENNINGSGESPREK 

Stories die je misschien ook interessant vindt